Mutyzm wybiórczy
Czym różni się mutyzm wybiórczy od zwykłej nieśmiałości i jak go rozpoznać.
Mutyzm wybiórczy to znacznie więcej niż nieśmiałość — dziecko swobodnie rozmawia w jednym środowisku (np. w domu, z bliską rodziną), a w innym (np. w przedszkolu, szkole, u obcych) konsekwentnie milczy, mimo że rozumie mowę i potrafi mówić. To zaburzenie lękowe, nie kaprys ani "upór" dziecka.
Sygnały, które odróżniają mutyzm wybiórczy od zwykłej nieśmiałości: milczenie utrzymuje się dłużej niż miesiąc, dotyczy konkretnych, powtarzalnych sytuacji, a dziecko poza tymi sytuacjami komunikuje się normalnie. Często towarzyszy mu silne napięcie ciała, unikanie kontaktu wzrokowego czy "zamrożenie" w danej sytuacji.
Co pomaga
Kluczowe jest, by nie zmuszać dziecka do mówienia ani nie robić z tego tematu presji — to nasila lęk. Terapia psychologiczna pracuje stopniowo, małymi krokami, budując poczucie bezpieczeństwa w trudnych sytuacjach, często we współpracy z przedszkolem lub szkołą dziecka.
